ความมึน และ หงอย จะค่อยๆ กระซิบกระซาบข้างใบหู
แต่นาทีนี้น่ะเหรอ เชอะ ความง่วงจนแทบจะผล็อยหลับไปมันแรงกว่าน่ะสิ
เฮ่อ เศร้าไม่ออกเลยว่ะเรา
ไชโย 
ไม่นั่งเหงาคนเดียวแล้ว
จบไปอีกหนึ่งวันสำหรับการให้กำลังใจตัวเอง คนไรว่ะเก่งจัง
จะว่าติดมันก็ไม่ติดนา แต่มันต้องดื่มกินทุกวันหลังอาหารกลางวัน ด้วยสูตรที่คนขายต้องรักคนสั่ง (ไม่เปลืองของดี) 
ด้วยกาแฟสด1ช็อต นมข้นหวานใช้แทนน้ำตาล1ช้อนโต๊ะ และ นมสด หมายถึงนมเมจิ ที่มิใช่นมปลอมเป็นกระป๋องๆ เพราะกินทีไรมีอ้วกและออกอาการได้ทุกขณะ ประมาณของขึ้น แล้วผสมด้วยการคนๆซักสองสามรอบ คือคนขายรีบ คนต่อคิวเยอะ แต่ต้องทำให้ยัยคนนี้ก่อน แล้วต้องมีฟองนมที่ผ่านการเป่าไอน้ำราดมันเข้าไปบนสุดเป็นท้อปปิ้งที่ชวนรับประทานยิ่งนัก จิบค่ะ จิบเข้าไป ให้หมดภายในสิบห้านาทีเพราะเย็นแล้วไม่หร่อย ให้ใครลองก็บอก รสชาติเลวร้าย ขม ไม่ได้เรื่อง ขาดความกลมกล่อมหอมมัน อ๊ะๆ สูตรช้านย่ะ ทำอย่างอื่นมาก็ไม่รับประทานนะฮ้า ขอบอก
คิดว่าป่วยไม่เป็นนั่งคันจมูกกะสมองส่วนในทั้งวัน โอย แม่เจ้า ดีคอลเจนนี่ ของเค้าแรงเจงๆ กินกลางคืนมึนถึงบ่ายแก่ๆ ไวรัสไม่ตาย คนนี่แหละจะตายก่อน แล้วก็มานั่งดูว่า จะกินต่อดีมั้ยล่ะตู เกรงว่าจะมึนงงไปมากกว่านี้จนขาดสติ ปล่อยมันคันจมูกกะจามสาดชาวบ้านไปก่อนละกัน พรุ่งนี้ฉันจะแพร่เชื้อในรถใต้ดิน
ได้ฤกษ์เปิดบล็อก ล็อกเล็กๆสำหรับคนเหวอๆ สวัสดี เจ้าที่เจ้าทาง แล้วจะพยายามมาแวะเวียนทักทาย เจ้าหมาน้อยเจ้าสมุทร
