เสียงร้อง ของลาดพร้าว17

posted on 23 Jul 2010 13:35 by oceanpuppy

ทำตามสัญญาแล้วนะ.....

เล่นเน็ตจนเมื่อยตา อาบน้ำนอนดีกว่าเรา เวลาเกือบใกล้ตีสองแล้วง่วงๆๆๆๆ

หวาย สิวรึ่ม เลยอ้ะ ประแป้งสิวดีกว่านะเผื่อมันจะช่วยกอบกู้หนังหน้าในพรุ่งนี้เช้าได้ นี่คุณแป้งสิว

เค้าหวังกะตะเองมากมากนะ เราจะตื่นมาเจอหนังหน้าที่ดีกว่า ดูดีผิดหูผิดตาในช่วงข้ามคืน อ้ะ ละเลงๆ ละเลง

เออ นี่มันหน้าคนหรือหน้าแมวนิ ไม่เป็นไร สวดมนต์กันเถิดพี่น้องค้าบ จะได้ฝันดี ไม่โดนพี่ปี๋เค้าอำ งึมงำ งึมงัม

1      2     โครม!  @#$%^&*(*&^%$#@!....

3                  ....   4

เสียงดังมาจากนอกถนน นู่น

ระหว่างวินาทีที่3 กะ4 นี่เห็นภาพคนขับรถมาเร็วๆ แล้วพุ่งชนเข้ากับมอไซค์อย่างแรง แล้วมีคนกลิ้ง ผับ ผับ ขลุกๆๆๆ โอด โอย โอด โอย อ้าวเฮ้ยมาช่วยกันหน่อยเร้ว ชุลมุนๆๆๆๆ

เนี่ยน้า ดึกแล้วถนนโล่งๆ ขับรถอย่างกะแข่งฟอร์มูล่าวัน ถนนกว้างใหญ่ยังจะชนกัน เมาป้ะเนี่ย แล้วเรียกตำรวจยังเนี่ย

...5

เอ๊ง เอ๊ง เอ๊ง ๆๆๆๆๆๆ (ดังมาก)

ลืมตาแล้วผละจากการพนมมือเลยทีเดียว วิ่งไปชะโงกตรงหน้าต่าง ยืดคอ ออกไปให้ยาวที่สุดค้นหาต้นเสียงที่เจ็บสัด และเป็น สัตว์เจ็บตัวนั้น เห็นเงาขาสามสี่ขา โบกขาไปมา ตะเกียกตะกายอยู่ตรงนู้นนนนนนน เอ้ามันกระเถิบลับตาไปแล้ว อ้าว ทำไมไม่มีใครดูเลยวะ

นึกถึงถนนลาดพร้าวสิจ๊ะ ที่มีเกาะกลางที่แบ่งถนนอะนะ เนื่องจากถนนมันไม่กว้างเท่าไหร่เกาะกลางก็จะเพรียวมาก การข้ามถนนมาได้ครึ่งหนึ่งไม่ได้หมายว่าชีวิตคุณปลอดภัยแล้วนะ อย่า.. เสียวทั้งหน้าทั้งหลังอะ ฟิ่ว ฟี้ววว เฟี้ยว !!!

อ้ะ ตัดกลับมาที่คนง่วงตกใจ เอาไงดีวะ ตึกแถวนี้ติดๆๆๆๆๆกันแทบไม่มีที่ว่าง คอนโดอีกมีคนอยู่หลายร้อย ร้านติ่มซำ24ชั่วโมงก็ยังมีคนนั่งถือตะเกียบ ถือช้อน กันหลายโต๊ะ ทำไมไม่มีใครได้ยินเลยเหรอวะ นึ่ตูสวดมนต์แล้วเห็นภาพหลอน เสียงหลอนขนาดนี้เลยเหรอว้า ว่าแล้วก็แทบจะถอดหัวออกไปส่องให้ชัดๆว่า นี่ตูไม่ได้เกิดนิมิตนะเว้ย ไอ้เงาดำนั่นก็ ชูขาตะกายฟ้าอยู่นะ เสียงร้องก็เซอราวด์นะเว้ย รวบรวมข้อมูลภาพและเสียงด้วยสมองช้าๆเพนเทียม4แรม64  ..... 1101011 01110 00001111001....... เรื่องจริงว่ะ แสดงว่าที่คิดว่ารถยนต์ชนมอไซค์ซิ่งและเมานี่ คิดเองเหรอวะเนี่ย เออ เออ

วินาที ที่15

ไม่ไหวแล้วเว้ย ไปดูมันดีกว่าเผื่อช่วยไรได้ เปลี่ยนชุดๆ เสื้ออยู่ไหน กางเกงอ้ะ เป๋าตังค์ โทรศัพท์ด้วย หวาย! หนังหน้า  เช็ดแป้งสิวก่อน อีแป้งนี้ก็ติดหน้าจั๊ง พอๆๆ กุญแจห้อง รองเท้า (รนมันเป็นอย่างนี้นี่เอง) ถ้าหาพร้อพช้ากว่านี้นะ รับรองหมานั่นตะเกียกตะกายไปให้รถอีกฝั่งนึงชนแน่ เอาให้มันครบทั้งสองเลนเลยเป็นไง...... มาถึง ลิฟท์ ปกติมันเร็วนะ วันนี้มันอืดน่ะ  หัวใจบินไปกลางถนนแล้วอะ บ่นๆๆๆๆ วิ่งลงบันไดหนีไฟจะเร็วกว่ามั้ยเนี่ย โอย มาย ก้อดดดด ....ปิ๊ง ป่อง ..

มาซะที ชั้น 6 5 4 ........ 3.........................2

แล้วจะช่วยเค้าไงล่ะ โทร191เลยมั้ย หรือ มูลนิธิแสงสว่างจ้าไรงี้ หรือต้องผู้ว่ากทม หรือเทศกิจ หรือใครดีวะ แล้วโบกแท็กซี่มันจะให้ขึ้นมั้ยวะ รพ.สัตว์ที่ไหนมันเปิด24ชั่วโมงมั่งเนี่ย นึก นึก นึก อ๊ากส์ นึกไม่ออก แล้วโทรหาร่วมกตัญญูดีป้ะ เบอร์ไรนะ ไม่รุ เอ๊า ต้องเป็นรถกะบะ ใครมีรถกะบะ โอ๋ย ในนี้ไม่มีสัญญาณโทรไม่ได้อีก โอ๋ย ย ย ย ยยย  แล้ว โรงบาลเค้าจะให้เอามันไว้พักฟื้นมั้ยวะถ้ามันไม่มีเจ้าของล่ะ ใส่เฝือกแล้วเอามันมาอยู่ข้างถนนเหมือนเดิมมันจะถนัดมั้ยเนี่ย.......G ปิ๊ง ป่อง

รปภ.อยู่ไหนเนี่ย มาดูเป็นเพื่อนหน่อยได้มั้ย ตีสองนี่เดินออกไปตูจะโดนปล้นมั้ยฟระ เออ ช่างรปภ.

ข้ามถนนดิ๊ .. ฟ้าว.... เออว่ะ มันขับเป็นจรวดอย่างนี้ล่ะนะ  ถึงว่าสิ นี่ตูคนนะเว้ยยิ่งเห็นสิ่งกีดขวางนี่ต้องรีบเหยียบเลยใช่ป้ะ บ่นๆๆๆๆ

เจอละ อยู่นี่นี่เองเจ้าต้นเสียงกลับเงียบว่ะ นอนตะแคงตากลม (ตาก-ลม) ทำ ตากลม(ตา-กลม) หายใจหอบๆ หมดแรงส่งเสียงซะแล้ว  นั่งเป็นเพื่อนมันก่อนแล้วคิด คิด สติ เอ๋ย เรียกใครดีวะ

ไดแอนปวีณา      หนู เจ็บป่าว ไปโรงบาลนะ

น้ำตาลลายเสือ        ...... (หายใจ หอบ    หอบ).....

ไดแอนปวีณา      เอาไงดีเจ็บตรงไหนอ้ะ ไม่กล้าจับแรงอ้ะ เดี๋ยวเจ็บกว่าเดิม อะไรตรงไหนหักป้าวนะ ไม่มีเลือดนิ่  (ลูบ ๆๆๆ เบาๆ เบาๆ)

มีผู้ชายสองคนเดินข้ามถนนมา ... เค้าหยุด...  หันมามอง แล้วก็ข้ามถนนต่อไป....

ไดแอนปวีณา      ถามจริง ไหวป่าว (ได้ยินมั้ยเอ่ย)

มีน้องผู้ชายร้านติ่มซำฝั่งตรงข้าม เดินมุ่งหน้ามา กล้าๆกลัวๆ  กลัวแป้งสิวบนหน้าพี่รึเปล่า ?

น้องติ่มซำ        ได้ยินเสียงดัง เมื่อกี๊

ไดแอนปวีณา       (เคลื่อนตัวช้านะเอ็ง ได้ข่าวว่าหน้าร้านเอ็งพอดี)  ไม่มีใครช่วยมันเลยเหรอน้อง หมาใคร รู้จักมั้ย

น้องติ่มซำ      ไม่รู้เหมือนกัน    ......

เชื่อเหอะว่าน้องแมนมากที่ให้พี่เปิดก่อน  แต่ก็ขอบใจนะที่ทรุดตัวมานั่งเป็นเพื่อน มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยว่ะ ตูมีเพื่อนช่วยแบกน้องหมาแร้ว

ไดแอนปวีณา    พี่จะพาไปหาหมออะ ยังไงดี   (กึ่งบอกเล่า กึ่งขอความเห็น .... เอ็งว่ามันจะเป็นไรก่อนถึงรพ.ป้าว)

น้องติ่มซำ        จับนั่น จับนี่ (อย่างกะหมอหมา)  เนี่ยกระดูหักหมดเลย ไม่น่าไหว

ไดแอนปวีณา   หือ...          (มันเวอร์ป้าว ขาก็ยังตรงอยู่ นี่ตูจับซี่โครงข้างตัวมันก็ยังเป็นกระดูก เม้าท์ว่ากระดูกหักหมด นี่ถ้าคนบอกว่าปวดหัวน้องจะวินิจฉัยโรคว่าเป็นมะเร็งสมองเลยป้ะเนี่ย)

ระหว่างนั้น ก็มีพรรคพวกเด็กร้านติ่มซำสาวๆ ข้ามมาอยู่ตรงเกาะกลาง อย่างกะจะบูมร้าน คือทุกคนยืน ล้อมรอบ ที่มันก็เล็กไง วิพากษ์ วิจารณ์ กันไป

ฝูงชน            โห ยยยย  นึกว่าเป็นไอ้เขียวนะเนี่ย..... ซุบซิบ..ๆ... ไอ้นี่ไง หมาก่อสร้างตรงนี้......งุบงิบๆ.....ได้ยินแต่เสียงน่ะเมื่อกี๊...... เออ เออ ตอนแรกนึกว่าคน.......

น้ำตาลลายเสือ       เฮือก ! (ตัวเกร็ง แหงนหน้าสุดชีวิต สูดหายใจลึกสุดๆ)

ฝูงชน           ว้าย...    (ยืนว้ายแบบจับกลุ่ม)                                 

ไดแอนปวีณา       (ลูบหัว ลูบตัว )เออ ไปดี อย่าคิดมากนะ ไม่ต้องทุกข์ทรมาน อดมื้อกินมื้อแล้วนะ (เอามือปิดตา)

มันจะเข้าใจผิดคิดว่าเราเป็นคนชนมันป้ะเนี่ย ไม่อยากเป็นแพะนะฟ้อย แล้วก็กลัวมันจะเป็นหมาตายตาไม่หลับ เดี๋ยวมันแค้น อาฆาต ต้องมาเวียนว่ายตายเกิดใช้หนี้กรรมอีกไม่จบ พอแง้มมือดู ตามันไม่หลับอ้ะ จนเฮือกที่3นี่แหละ  เกร็งสุด แล้วก็นิ่งไป ถึงเริ่มสวดแผ่เมตตาให้มันไปสงบ แผ่ผิดแผ่ถูกว่ากันไป แต่หัวใจยังเต้นน่ะ เต้นแรงและรัวด้วย ปลงว่ะชีวิตนี่มันจะสูญเสียไปเมื่อไหร่ไม่มีใครรู้อะเนอะ

 -

-

น้ำตาลลายเสือ              หืด.......หอบ....            อะเมสซิ่งลาดพร้าว มันยังไม่ตาย! ว้าว

มันหายใจแฮ่กๆสั้นๆเหนื่อยๆอีกครั้ง หนังจีนชัดๆ  ถ้าเป็นคนมันจะสั่งเสียอะไรบ้างนะ ในเฮือกๆ ที่ค่อยๆแผ่วลงนั่นน่ะ .... บ๊าย บาย ไอ้ดำ(เพื่อนมัน) เอ็งเตร็ดเตร่อยู่ตรงหน้ารถใต้ดิน รอความปราณีวินมอขอกระดูกไก่ ต่อไปเหอะ สู้ๆ     หรือว่า เจ้าของฮะอยู่ไหนฮะ ผมเจ็บจะตายอยู่แล้วฮะ นอนรอตรงนี้นะ ไม่ไปไหนหรอก จะรอนะ จุ๊ฟ ๆ     หรือว่า ไอ้รถเลว เบรคกระจอก ชนกูได้ อย่าให้กูหายดีนะ ผ่านมาอีกกูจะวิ่งงับล้อ ให้แบนเลยเมิง   หรือว่า พอกันทีชีวิตที่โดดเดี่ยวมานาน ลาก่อนโลกที่ไม่มีมนุษยธรรม เดี๋ยวน้ำท่วมโลกก็ตายกันหมด เราชิงไปก่อนละนะ  หรือ เจ็บ เจ็บจะตายอยู่แล้ว ยืนดูเพื่อ? พาไปหาหมอซะที..ได้ม้าย?

ก็ไม่รู้เหมือนกันมันพึมพำว่าอะไร ภายใต้หัวใจที่เต้นรัว ตัวอุ่นๆ ที่เริ่มต้องการสูดอ๊อกซิเจนอย่างกะว่าจะไม่ได้สูดลึกๆแบบนี้อีกแล้ว   สติบอกเราว่าถ้าการ "ตาย" คือคำตอบสุดท้ายของ 15นาทีนี้  ก็จะไม่ทิ้งให้เค้านอนเหงาอยู่ตรงนี้เช่นกัน

ไดแอนปวีณา      น้องๆ ที่ร้านมีถุงดำมั้ย

น้องติ่มซำ           พี่จะเอาไปทำไรคะ

ไดแอนปวีณา       (ครอบหัวน้องเล่นไง)  <<---- แว้บนึงที่แอบคิด  เราคงไม่ปล่อยเค้านอนตรงนี้ทั้งคืนหรอกเนอะ

น้ำตาลลายเสือ      แฮ่ก ๆ ๆ

ฝูงชน             เค้ายังไม่ตายพี่

 ไดแอนปวีณา       อ้าว (ชิ หาย ตูเจือกพูดซะเสียงดัง ไอ้นี่มันรีบฟื้นมา ตัดพ้อเลย แม่งเอ๊ยไม่เอากูส่งโรงบาลแล้วยังจะแช่งกูอีก )

แล้วก็นั่งจับตัวเค้า ขาเค้าเริ่มไม่เกร็งละ อ่อนปวกเปียกไปหมด ไม่มีต้านทานอะไร คงหมดแรงจริงๆน่ะ (มันจะรู้สึกยังไงว้า เจ็บจนชาจนไม่รู้สึกเลยรึเปล่า ใครรู้บอกหน่อย)   ตรงหัวใจนี่จับอีกทีมันไม่เต้นแรงๆแล้วนะ มันเบา นุ่มๆ แทบไม่รู้สึกได้ด้วยปลายนิ้ว ก็เลยมีกำลังใจอีกครั้งว่า มะกี๊ก็เกือบตาย ยัง ตื่นมาได้เลย ปั๊มหัวใจมันดีกว่า ก็เลย นวดๆๆๆๆปั๊มๆๆๆ ที่ชายโครง เหมือนในหนัง  (มีเสียงเชียร์ว่า กดแรงๆ แรงกว่านี้เลยพี่)

  เชื่อมั้ยว่า ลมหายใจยาวๆครั้งสุดท้าย มันเงียบ แผ่ว จางๆ ทอดยาวแต่แอบกระตุกเบาๆเอาวิญญาณของเจ้าน้ำตาลลายเสือติดออกไปกับเฮือกนั้นด้วย (เห็นกะตาว่ามันเหมือนถอนหายใจ อ้าปากค้าง ประมาณ เฮ้ออออ..)ก็เลยก้มลงไปกระซิบบอกอะไรบางอย่างกะมันมั่ง "- - - นะ ,สัญญา"

ถ้าหายใจออกลักษณะนี้แล้วหมายถึงตาย เราคงตายวันละหลายสิบครั้งอะ....

ให้ทำไงได้นอกจากแผ่เมตตาให้เค้าไปอีกรอบ เอามือปิดตาให้มันหลับ เอามือออก   ลืมตาเหมือนเดิม

ไม่เชื่อว่ะ มันอำ   เอาไฟโทรศัพท์ส่องตาเลยทีนี้(เลียนแบบ CSI) มันไม่สะทกะท้านอ้ะ ม่านตานิ่งไปแล้ว

จับตรงหัวใจอีกที ไม่เต้นแล้วทีนี้ นิ่ง...... กระบวนการของร่างกายมันยอมแพ้แล้ว หลังจากจิตมันหลุดไปก่อนหน้าตอนนี้มันเป็น หมา -จิต- หลุด

ปัด โธ่ ว้อย กรรมรึเวรอันใด (วิญญาณ ของน้ำตาลลายเสือที่ลอยอยู่เหนือร่างของมัน บ่นกระปอดกระแปด ท่ามกลางฝูงชน)

คือพี่ปั๊มด้านขวา แล้วมันจะไปถึงหัวใจผมมั้ยค้าบ?

เค ถือว่าพยายามกันดี แต่ผมไปดีก่า ไม่อยากเป็นภาระสังคม

ถุงดำได้ทำหน้าที่ของมัน เราก็ช้อนร่างของไอ้น้ำตาลลายเสือขึ้นมา หุ่นมันออกแนวหมาไทยที่ตัวเตี้ยล่ำ ฟันยาว หน้าตาเอาเรื่อง คอมันอ่อนปวกเปียกเหมือนนางเอกตอนที่เป็นลมแล้วพระเอกอุ้มขึ้นมา ช็อตนั้นจะเหมือนในหนัง ถ้า เราอุ้มไหว 

ความเป็นจริงช้อนได้แค่หัว ทันใดนั้น น้องผู้ชายผอมๆ (ฮีโรม้าก อ้ะ) ที่อยู่ข้างหลังก็ยื่นมือฮีโร่ๆของเค้าเข้ามาว่า ผมทำเองครับ น้องเค้าจับเจ้าน้ำตาลอุ้มขึ้นพี่ก็เปิดถุงให้ รวมถึง มัดปากถุง  แล้วน้องก็หันมาถามว่า

"แน่แล้วนะพี่"

ไดแอนปวีณา      อ้าว... น้องว่ามันแค่สลบหรอ?   (เอาจริงดิ ตายจริงป้ะเนี่ย ชักไม่แน่ใจ)

ทุกคน .....เงียบ....... (ไม่รู้เหมือนกัน   รู้แค่มันไม่เจ็บไม่ปวดแล้วเท่านั้น)

ไดแอนปวีณาหันไปกล่าวกะถุงดำว่า        นี่เห็นมั้ย คนมาร่วมพิธีกันเต็มไปหมดเลย ไม่เหงาแล้วนะเรา 

แล้วหันไปบอกฝูงชนว่า         น้องๆ กลับไปช่วยกันแผ่เมตตาให้มันด้วยนะ มันจะได้ไปดีๆ

ว่าแล้วน้องฮีโร่ก็อาสาแบกถุงดำไปไว้ที่ป้ายรถเมล์ให้ พี่ก็ตามเค้าไปร่ำลา มันง่ายงี้เลยเหรอวะ เมื่อไม่ถึงชั่วโมงที่ผ่านมามันยังเดินเล่นอยู่แถวนี้อยู่เลยนะ "เราทำได้แค่นี้เองเหรอวะ?"

น้องผู้หญิงที่มากะฮีโร่ ก็หันมาบอกงงๆ "พี่คะ เนี่ยได้ยินเสียงหมาร้องเลยไปซื้อไส้กรอกเซเว่นมา"

ไดแอนปวีณา      เอิ่ม... เจอคนรักหมาอีกคนแล้วตู ช่างเป็นความรักที่ไร้ขอบเขต มีคอนเซ็ปท์ที่แตกต่างดีไส้กรอก-ปลอบใจ-หมาโดนรถชน   "วางไว้บนถุงดำแหละ บอกเค้าด้วย ว่าซื้อมาให้นะ"

ขาเดินกลับ น้องเค้าขอตัวเข้าซอย 17 ........ น้องผู้ชายหันมายกมือไหว้(ฮีโร่ มีมารยาท พ่อแม่เค้าสอนมาดีว่ะ)

เรากลับถึงห้องนอนตาค้าง คร่ำครวญ อาลัย ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักมักจี่กับไอ้น้ำตาลมาก่อน แล้วก็สวดมนต์บทที่เหลืออุทิศส่วนกุศลให้ หลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ 

เมื่อคืนฝันว่า พนักงานมาเก็บขยะ ไม่เจอถุงดำ เพราะไอ้น้ำตาลลายเสือมันฟื้นจากสลบแทะถุงออกมาได้ แต่หายไปไหนแล้วไม่รู้ สงสัยจะไม่กลับมาเหยียบแถวนี้อีก เพราะคนแถวนี้ใจร้าย เล่นแรง จับใส่ถุงดำซะงั้น ไปดีฝ่า

(ฝันจริงๆนะ)

วันนี้ยังเศร้า แต่ยังไม่ลืมลมหายใจของเมื่อคืน ทีท่านยมทูตยื้อเอาไปจากเจ้าน้ำตาลอย่างยากเย็น และวันนี้จะทำตามสัญญาที่กระซิบกับมันไว้ ไม่งั้นเสียหมา เอ้ย เสียคนแน่ เพราะรับปากกับหมานี่

".. จะถวายสังฆทานให้นะ, สัญญา "

 

ที่เกิดเหตุ  ทางม้าลาย ณ ลาดพร้าว 17  

02:10 am  23 July 10

 

edit @ 23 Jul 2010 17:02:33 by OceanPuppy

Comment

Comment:

Tweet